ziede

Nu was het een jaar geleden …. maar ik kom hier al 28 jaar materiaal kopen. Sinds de dag dat ik uit Izegem aankwam met mijn blauw hemdje en miene jeans, hier was het de new wave en punk periode. ja ze hebben goe gelachen
Ik kende geen potlood HB, geen doezelaar, geen conté, geen acryl, geen lino, ik kon toen alleen maar goe smurfen en paarden tekenen. Uren heb ik hier aan papier gevoeld, aan inkt gesnoven, raad gekregen, me gesneden aan de laatste nieuwe gravure meskes. Klei gekocht en *zucht* laten uitdrogen.

Ik stap vandaag binnen, 11 meter zijde heb ik nodig voor vake zijn schilderles en ik denk nu al aan al die vulpotloodjes die ze hebben ik heb er ongetwijfeld 5o-tal thuis slingeren, maar nen mens kan nooit genoeg potloodjes hebben

Ze ziet me vanachter de toonbank en lacht, een even groot tettergat gelijk ik jaja gelijk ik

‘Hi, das lang geleden, ik had graag elf meter zijde …
‘Eeeelvve meeuuuter zijjjdeeee’ zegt ze. ….. Ik sta aan de grond genageld.
Ze verteld me over haar spierziekte, van de ene dag op de andere, hoe het onomkeerbaar is.
Over het geen pijn hebben, over het feit dat alles dubbel is, niet alleen de bewegingen maar ook het lachen. en de hele winkel begon mee te lachen
over verder doen, van moment in moment …

eee oeeee aat ut met ouwww ?? vraagt ze . Ik dacht plots aan vake, mezelf, het werk, de stress, mijn piekeren, mijn plannen, ….

…. Goed … heel goed…