Ikean do it wel alleen

Een kant en klare keuken bij Ikea is gemakkelijk (als ze hem leveren ten minste).
Maar ‘gemakkelijk’ is blijkbaar niet weggelegd voor mij. Dan maar de hard fun way (zelf ontwerpen maw). Mijn verslaving voor coole tijdschriften is helemaal terug, de grote schetsblokken zijn van de zolder gehaald. De mama kan me aan de telefoon nog goed volgen als ik praat over strakke vormen, vuile eiken tinten en inox. Maar, het blijft plots wel zeer stil aan de andere kant ….. als ik ratel over grote staalplaten die roesten in een wei, opgeschuurd en vervolgens gelakt worden met bootvernis, over antieke ‘ampliekskes’ met vlamvormige lampjes, fotocollages, neon lampen in mijn poetrellen en een hert in het toilet ….

De zoektocht naar ideeën voor meubels, keukentoestellen, verlichting, … (onder Batibouw condities natuurlijk) brengen de ideeën, maar ook de de ‘evilness’ in me boven …

(Stapt een keukenwinkel in Sint-martens–latem binnen, loop ongestoord voor een half uurtje rond.
En zeg dan door mijn gsm: “De zaakvoerder ? daar spreekt u mee, ja.”
Direct staan er 5 bimbo’s winkelbedienden rond me, met koffie, koekskes, ….)

Ik had al de keukenzaken van de Kortrijksesteenweg al afgegaan en ‘k had dorst en honger. ‘t Zag er niet naar uit dat ze ook maar iets te kort hadden. Alhoewel, een sandwichke had ook nog gemogen.