Dobber dobber

Op 50 meter van de oever, midden de River Kwai dobbert mijn nieuwe bed. Huisjes gebouwd op grote vaten, drijvend tussen de waterlelies. Mijn houten terras kijkt uit op de rivier en een eilandje die dienst doet als luchthaven voor de lokale watervogels.
Lezen lukt niet want ik word getrakteerd op een nonstop luchtspectakel van zwaluwen, mijn aandacht wordt nu en dan onderbroken door een vis die voor mijn voeten naar een mug springt. Ik wacht tot de zon ondergaat, tot de reiger na geduldig wachten zijn avondmaal ziet voorbij zwemmen.

Ik stap naar de apotheek om mijn zoveelste spuitbus: muggen-die-kill-klote-pokke-beest-verdelger.

Stap de Jolly Frog binnen, bestel een Chiang bier, de zoet-zure ribbetjes met verse kruiden, gember en gebakken rijst. Ik hou van deze plek, waar de backpackers samenkomen, de kleffe muziek [Why do you have to be a heartbreaker, When I was bein' what you want me to be... ], de nep kerstboom. Ik betaal de volle 2.5 euro.

Check even mijn mail [nu dus] en straks nog even de 7/11 binnen [water, knabbels,..].
Ik zet me sebiet, gedoopt in muggenspul, op mijn drijvend terras.

Hier [Azie] laat ik niet alleen dingen achter, hier word ik ook meer dan eens op mijn plaats gezet [in de breedste zin]. It’s a good thing.

… en nee, ik vind de helft van de leestekens op deze klavieren niet terug :-)

Tags: River Kwai, Thailand