voor de goede vrede

even zwijgen …
voor de goede vrede

uitgaan, er komen nog momenten …
voor de goede vrede

volgende keer, als ik alleen ga winkelen …
voor de goede vrede

wil jou echt wel zien, maar ….
voor de goede vrede

misschien in mijn volgend leven …
voor de goede vrede

de innerlijke onvrede …
voor de goede vrede

van stuk

Met als leitmotiv de film Brief Encounter zoekt A Funny Thing Happened To Me naar het antwoord op de vraag: wat volgt er op de liefde, wat komt er na geluk? Een verhaal dat dient als tegenwicht voor de hedendaagse obsessie met geluk. (via De werf Brugge)

Zonder voorkennis op de uitnodiging ingegaan. Het moest een ontspannende avond worden, weg van het werk. Ik kies de eerste rij want er zijn stoelen ivp banken, zachte stoelen met een rugleuning, veel plaats om te bewegen en mijn glaasje rode wijn.

Ik heb niet bewogen, geen millimeter, ik kon niet. Gekeken, geluisterd, gestaard. Je kon een speld horen vallen – wat natuurlijk niet gebeurde, want wie brengt er nu in godsnaam een speld mee ??
Een uur lang ruste een druppel vocht in het hoekje van mijn oog, misschien was ik vergeten te knipperen?

Maar vanbinnen schreeuwde alles, alsof al mijn gevoelens herleid werden tot 1 ijzeren balletje, gedropt in een flipperkast, zo enen met verborgen verdiepingen, en waar je kan sparen voor extra ballen, zo een waar je ene bal plots weg is, .. en … euh…
Een monoloog over gradaties van liefde ; onbeschaamd vertrouwen ; is ‘vriendschap’ het einde van iets? ; ontrouw en vreemd gaan ; blijven graag zien zonder enige vorm van logica ; lust ; bedriegen en bedrogen worden ; rade- en rusteloosheid …

En dan gaat het licht aan, het applaus, het drankje en de felicitaties en je mag naar huis gaan.
Is het huis of is het thuis en dan met mezelf of naar mezelf ?

Die avond deed zeer, maar één van de goede soort, een ik-word-wakker-pijn.

Tags: A Funny Thing Happened To Me, De Werf, toneel

Beeldspraak

Ik hou van beeldspraken, ik druk me daar gemakkelijker mee uit en lees ze vooral graag bij anderen …

Mensen die mij met hun beelden aanzetten tot denken,  over : genezen ; leven in het moment ; ideeën ; losbreken ; doorzetten ; …

Ik ben (naarmate de trip dichterbij komt) meer en meer bezig met ‘ballast’. Ik wil licht reizen. Ik probeer recht in de ogen van mijn verleden te kijken.  Alert zijn, mezelf niet bedotten om de oude cirkel opnieuw en opnieuw te restylen en dan mezelf als ‘nieuw’ te presenteren.

http://muttscomics.com/

Tags: beeldspraak

‘t is normaal

Waarschijnlijk is het begonnen op een moment dat ik even mijn aandacht verloor en na een tijdje werd zowat alles ‘normaal’

• … normaal dat ik …
  1 week per jaar op congé ga ; minstens 7 uren per dag, s’ nachts en in de weekends werk ; ga piekeren ; niet kan lossen ; het toelaat dat het drama rond en in mij de overhand krijgt.
• … het zou dus méér dan normaal zijn dat ik …
  dit jaar gewoon doorwerk, want ik heb sinds vorig jaar mei tot nu al zéker 7 dagen verlof genomen ; mezelf zeker niet in vraag stel ; het drama gebruik om te blijven waar ik ben.

Ik weet best dat het hier bij mij ligt, dus hier kan het alleen veranderen.  Nu, nie volgende week, nie als ik nog een blog lees of een song beluister, nie als ik nog eerst een koffie drink of 10 kilo vermager.

Ik heb zaterdag een vliegtuigticket gekocht, vandaag de nodige injecties, laat ik daarmee beginnen …

Tags: vakantie

Honger

“… someday you might find you’re starving
and eating all of the words you said”

Ani Difranco

Tags: lyrics, Music, quote

Dat was toen – Dit is nu

“That Was Zen; This Is Tao”

Tags: quotes, verbouwen, Zen

goal ….

 

Sans peur
laisse toi pénétrer
par le moment
présent.

Catherine Pagès

Opgeruimd staat…. euuh .. waar weer?

Drukkerijen zijn gesloten, meeste klanten op vakantie

Het perfecte moment om er eens met de grove borstel door te vliegen… want er moet veel opgeruimd, geklasseerd, weggegooid en vergeten worden. Stapels ‘voor wat heb ik dat nog nodig‘ verhuizen naar: dozen, containerparken, ecoshops of kringloopwinkels. Macs moeten dringend opgeruimd worden, flickrs upgedate en bookmarks moeten verhuizen naar del.icio.us (wat waarschijnlijk een eeuwigheid zal duren).

Om dit vol te houden heb ik muziek nodig, echte “opgeruimd staat … had ik dit daarnet niet hier gelegd ???” muziek.
Alvast mijn top drie …

allé, pak allen die ivago-zakken, borstels en stofzuigers, let’s shake !!!

Zalm en tranen in de zon

12u, bijna tranen van geluk: zon, wijn, muziek en gegrilde zalm ingesmeerd met Ketjap manis (try it), wokgroentjes en volkoren rijst.

14u, volle tranen van emotie: hangmat, zonnebril en de laatste hoofdstukken gelezen van ‘Spoetnikliefde’ door Haruki Murakami

“So that’s how we live our lives. No matter how deep and fatal the loss, no matter how important the thing that’s stolen from us – that’s snatched right out of our hands – even if we are left completely changed people with only the outer layer of skin from before, we continue to play out our lives this way, in silence. We draw ever nearer to our allotted span of time, bidding it farewell as it trails off behind. Repeating, often adroitly, the endless deeds of the everyday. Leaving behind a feeling of immeasurable emptiness.”

Haruki Murakami

Je veux de plamuur (1)

Da’s al tien jaar da’k overal an ‘t helpen ben
‘k Heb gebricoleerd aan Dampoort, Tinnenpot, Lousbergkaai, Brugse Poort, …
‘k Heb camionetten doen vol steken, ‘k heb auto’s doen leeghalen

‘k Heb verf gemengd, ‘k heb verf afgebrand

‘k Heb kloven gehad, bleinen, splinters
gyproc, isolatieschuim, “Een bakske vol met gips”
Ik weet nu waarom, ik weet nu hoe ‘t komt
Maar nu heb heb ik maar één iets nodig

Je veux de plamuur, je veux de plamuur
Waar ik leef, waar ik slaap
Voor ik verf, voor ik schuur
Je veux de plamuur

….