Daar moet ge zijn

Ik had NU met een Westmalle in de ene hand, een reisgids in de andere, in mijn zitzak kunnen liggen en me laten ontroeren door het perfecte geluid van mijn nieuwe cd-speler.
Maar mijn iCal kan toveren: hoe meer ik schrap, hoe meer er bij komt.

Het lijkt een klagende post. Nahhh !!  De jobs zijn uitdagend, mijn klanten zijn niet failliet (hoop ik). En ja, mijn ene oog trilt wat, het andere traant en mijn hart doet aan percussie.

Maar, …  de kans dat ik dit verdiende geld allemaal op een rekening zet…
*tikt in agenda :  week 42:  afspraak reisbureau, … mwaaahahahahahah*

“Wat scheelt er ? We horen u niet meer”

Niets aan de hand, gewoon razend druk,  … I’ll be back

V: de situaties veranderen niet, maar jij wel

veedeo: het is niet alleen een geruststellende gedachte, het is ook zo , …
‘k ga nog een beetje verder werken zie

Klant : “Het moet echt NU af, ik MOET het hebben en trouwens,… zoveel werk heb je daar toch niet aan ?! ‘t Is allemaal bestaand materiaal.”

Veedeo: (zucht) ” … Als het allemaal bestaand materiaal is, …. waarom moet ik het dan nog maken ???”

Klant: *click*

Deze keer niet!
“Echt niet ? … *denkt na* …. nope … echt niet ….”
“Ook niet, als ik weet wat er de komende maanden op me afkomt ?”
Grafische ontwerpen voor : minstens 2 catalogi, communicatie voor een paardenshow, Proms in 2 landen (van folders, tickets, boeken tot parkeerbonnen), nieuwe verpakkingen voor speakers, Clouseau in het sportpaleis, misschien nieuwe klant met pak werk, … en alles wat ik doelbewust vergeten ben ….

“Reuk je nu de geur van angst, stress ? euhhh , …. nee, nu toch niet.”
Op zich maakt het niet uit waarom het nu zo is. Of het nu ligt aan: net dat ene boek die ik las, de boodschap die ik gekregen heb, de eigen gebouwde muurtjes waar ik meer dan eens dit jaar aan 100/u tegen knalde/afgebroken heb, of omdat ik er gewoon deze week ergens mee opgestaan ben … who can tell ?
Sommigen denken nu : “oh my God, veedeo heeft ‘de kracht van het Nu’ gelezen”, euhh, nog niet, maar staat wel op mijn lijstje, maar eerst ‘Norwegian Wood’.

(amai , dit is ongetwijfeld mijn langste post, ever )

Ik heb nu niets concreet/tastbaar om te stressen en ik heb blijkbaar hier en daar iets geleerd, …

Bv.: Eén van de catalogen waar ik aan werk moest in januari in de winkelrekken liggen.
hmm… Met een beetje geluk wordt ie volgende week gedrukt. Kon ik er iets aan doen ? Nee! Heb ik gestrest ? Man man, je hebt er geen idee van, … En zo gebeuren er van die dingen iedere dag.

Ik ga nu niemand waarschuwen hoe druk ik het de komende maanden zal hebben, hoeveel stress ik zal hebben, en hoe hard ik alles van me af zal bijten, wie ik ga vermoorden en bij wie ik steun zou gaan zoeken, want eigenlijk ik weet het niet.

… wie weet val ik binnen 10 minuten dood van een acute stress aanval, maar nu niet

Een voormiddag work & pleasure. De lopende collectie, nl ‘30 jaar Satyrykon‘ is nie te missen !
Voordeel van zo’n locatie is, dat niemand zich verveeld en je wordt er alleen maar zotter van

tx @ Michael

“Je kan best zoveel mogelijk zelf doen qua verbouwing en vooral afbraak,
anders kost het je qua werkuren een fortuin” [de aannemer]

En volgzaam als we zijn. 5 jaar van stof snuiven en eten. Ik dacht vannacht te tandenknarsen maar het was blijkbaar nog een stukje gyproc. Ik troost met het feit dat het dit weekend regent, wie gaat er zich nu amuseren op Lesbian & Gay Pride met dit weer, terwijl je de kans krijgt een badkamer uit te breken? En met uitbreken bedoelen we : uitbreken!
Moet dat persé dit weekend ? JA ! Ik (en de aannemer) heb iets met deadlines: mijn job, de opdrachten, mijn huis… Ik kom naast handen nu ook nog een paar longen tekort (net een stukje voegcement opgehoest).
De badkamer komt maandag eraan en er moet ook nog gewerkt worden.

Niet iedereen heeft blijkbaar de dag van vandaag nog zin om consequent werken. Maar gelukkig werk ik van thuis uit, ik zou de diesel momenteel nauwelijks kunnen betalen, en blijkbaar gaan mijn deadlines niet goed samen dan die van het openbaar vervoer. Misschien moet ik aan de nieuwe regering verplaatsingskosten vragen (van de slaapkamer op het 2e naar de bureau op het 1e verdiep), daar ze toch niet echt beseffen wat ze met de mensen hun geld doen.
**vraag mezelf plots af of er überhaupt reactie zou zijn van onze regering als er gestaakt zou worden binnen sectoren waar ze iets meer voeling mee bij hebben: distributie van olie, internet, telefonie, … ***

Misschien moet ik ook es staken, maar de kans dat ik binnen de week nog klanten heb is gering, …
U zegt ?? : “Ik heb er zelf voor gekozen ??” hmm.. ja, .. dus ik blijf werken… anders moet ik een andere job zoeken of op een andere manier met mijn klanten onderhandelen.

Ik word pas betaald als de opdracht geleverd is, NIET volgens hoelang ik aan mijn bureau zit. Maw, als de job niet volledig en goed gedaan is volgens de opdrachtgever is er ook geen maandloon.
Zou dat ook gelden voor de mensen uit de regering, zouden die nu al een jaar geen centen gekregen hebben ?