min zes

Vannacht kon ik de sterren zien. Ze maken me rustig, relativeren veel in mijn hoofd. Tijdens de eerste verbouwingen heb ik daarom één van de grootste Velux-vensters laten steken in mijn dak, … mijn bed er mooi onder gezet om het gevoel te krijgen dat ik onder de open hemel slaap.

Wat op zich een absurd idee was. Mijn bijziendheid overschrijdt traag maar zeker de kaap van min 6. Der valt helemaal geen ster te zien, laat staan de hemel, tenzij ik in het donker naar mijn bril grabbel op het nachtkastje. Dan word ik enkele uren later weer wakker, … met een pijnlijke afdruk in het gezicht, neen ik ben niet met dat litteken geboren …..

Soms gebeurt het dat ik ’s nachts wakkerschiet, en als in een Bijbels tafereel begin te gillen: ‘ohh god, ik kan zien !!! Het is een mirakel !!! Ik kan zien, .. of toch voor de helft !!!’ Maar meestal besef ik snel dat ik de avond ervoor met mijn zatte botten mijn contactlenzen niet had uitgehaald. Daarom zag ik maar goed met één oog, de andere plakte nog ergens tegen mijn wang.

Tags: bijziend, lenzen, sterren, zien