kiné: mevr. veedeo, ik ga mijn armen rond uw ribben houden en dan moet u tijdens het inademen zo hard mogelijk uw ribben uitzetten en mijn armen openduwen, ok ?
3..2…1  .. en zet uit! …. nu! … nu ? … mmm ook niet een klein beetje ?
veedeo (wordt blauw)
kiné: hm … nog es ? .. en 1.. 2 … adem in en duw! … aha .. ik voel iets, … ah nee, ‘t is uwen t-shirt die wa dubbel zit.

Ik heb geen hartziekte noch astma.
Het begon waarschijnlijk met een stressmoment, een zucht, een hap naar lucht. Het sneeuwbaleffect. En met de jaren vergat ik wat voor zo velen evident is : ademen en zeker niet onbelangrijk ‘uitademen’ (loslaten).
Jaren op zoek naar antwoorden. Ik kom thuis met puffers, thee, medicatie, cardiogram-uitslagen, kristallen voor naast het bed, yoga -en meditatieboeken.

Stress, onrust, vermoeidheid, concentratieproblemen, hartkloppingen, onzekerheid, angst, enz … zijn slechts enkele klachten van verkeerd ademen*.
Sinds enkele weken leer ik weer ademen.
Mijn ribben bewegen minimaal maar ze bewegen! Mijn buik gaat al es op en neer.
De onzichtbare hand verliest zijn grip rond mijn keel.
Maar ik leer ook een nieuwe vorm van rust kennen. Een echte herademing.

“Whenever I feel blue, I start breathing again”
L. Frank Baum

*Info vindt je hier, hier, hier, eigenlijk overal als je googeld

“Wat scheelt er ? We horen u niet meer”

Niets aan de hand, gewoon razend druk,  … I’ll be back